Stanowisko UOKiK w sprawie wykładni pojęcia „trwałego nośnika”

W sprawie toczącej się pod sygnaturą III Ca 529/16 przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu Prezes UOKiK zajął stanowisko zawierające istotny pogląd w zakresie wykładni pojęcia „trwałego nośnika”.

Pogląd ten został wydany na tle ustawy o kredycie konsumenckim, ale należy go mieć na uwadze również na tle innych ustaw, które posługują się pojęciem trwałego nośnika. Jednym z takich aktów prawnych jest ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta. W art. 21 ust. 1 stanowi ona, że przedsiębiorca ma obowiązek przekazać konsumentowi potwierdzenie zawarcia umowy na odległość na trwałym nośniku w rozsądnym czasie po jej zawarciu. Potwierdzenie takie obejmuje m. in. informacje, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o prawach konsumenta, chyba że przedsiębiorca dostarczył konsumentowi te informacje na trwałym nośniku przed zawarciem umowy.

Czym jest zatem trwały nośnik?

Ustawa o prawach konsumenta definiuje trwały nośnik jako „materiał lub narzędzie umożliwiające konsumentowi lub przedsiębiorcy przechowywanie informacji kierowanych osobiście do niego, w sposób umożliwiający dostęp do informacji w przyszłości przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i które pozwalają na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci” (art. 2 pkt 4).

Zdaniem Prezesa UOKiK konto użytkownika na portalu internetowym oraz strona internetowa przedsiębiorcy nie są „trwałym nośnikiem”, w sytuacji, gdy przedsiębiorca może modyfikować (usuwać, zmieniać, dodawać) znajdujące się w nich treści (co do zasady w praktyce przedsiębiorca ma nieograniczone możliwości w tym zakresie). Jednocześnie w opinii Prezesa UOKiK, nie ma gwarancji, że umieszczone tam informacje pozostaną w niezmienionej postaci i w pierwotnym kształcie będą dostępne w przyszłości dla konsumenta. Może się bowiem zdarzyć, że na przykład konto użytkownika będzie czasowo niedostępne z uwagi na awarię techniczną lub też w ogóle takie konto zostanie usunięte; wówczas dostęp do tych informacji przez konsumenta będzie krótszy niż okres wykonywania umowy wraz z okresem, w którym konsumentowi będą przysługiwać roszczenia z tytułu zawartej umowy.

W świetle powyższego, naszym zdaniem, nie jest jednak definitywnie wykluczona możliwość stosowania strony internetowej i konta użytkownika jako funkcji mających na celu przekazywanie konsumentom informacji, które winny zostać utrwalone na trwałym nośniku. Jeśli bowiem przedsiębiorca jest w stanie zapewnić takie środki techniczne i organizacyjne, które umożliwią niezmienność i trwałość przekazywanych w ten sposób informacji, to wydaje się, że nic nie stroi na przeszkodzie, aby powyższe narzędzia stosować.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *